Badend in het zachte licht van een ondergaande zon, vangt deze scène een rustig kustmoment waarop de zee de oever ontmoet in zachte, glinsterende tinten. De zeilen van verre schepen vangen het vervagende licht, hun golvende vormen lijken bijna etherisch tegen een hemel geschilderd in warme, gedempte tinten die naadloos overgaan in het kalme water. Langs de oever verzamelen zich figuren bij een pittoresk gebouw, hun ontspannen en betrokken houdingen roepen een gevoel van gemeenschap op en de eenvoudige genoegens van het leven aan zee. De delicate penseelvoering van de kunstenaar en subtiele kleurgradaties geven meesterlijk de stilte en de zachte warmte van de avond weer, en nodigen de kijker uit deze serene wereld binnen te stappen, waar de tijd lijkt te vertragen en de horizon oneindig uitstrekt.