Het kunstwerk toont een rustige scène langs een uitgestrekte Venetiaanse lagune, waar traditionele vaartuigen zachtjes drijven op het glinsterende water onder een zachte, brede lucht. De grote zeilboot, prominent in het midden rechts op de voorgrond, trekt meteen de aandacht met zijn opgeblazen witte zeil dat het licht vangt. Eromheen glijden kleinere gondels moeiteloos, hun donkere romp contrasteert prachtig met het sprankelende blauwgroene water. Aan de verre horizon ontvouwt zich een delicate skyline — vervaagd in de mist — met de herkenbare silhouet van de Venetiaanse klokkentoren en oude gebouwen, wat een tijdloze sfeer oproept.

De kunstenaar maakt meesterlijk gebruik van licht en atmosferisch perspectief om dit serene zeezicht tot leven te brengen. De subtiele gradaties van bleekblauw naar warme aardetinten creëren een kalme, lichte stemming die de kijker uitnodigt zich te verliezen in het vredige ritme van de lagune. De penseelstreken zijn vloeiend en mengen details met impressionistische zachtheid, waardoor we worden meegevoerd naar de zachte sereniteit van Venetië begin 20e eeuw. Dit werk raakt emotioneel met zijn romantische weergave van een drijvende wereld, zwevend tussen aarde en hemel — een eerbetoon aan een stad waar water en licht eeuwig dansen.