Το έργο αποτυπώνει μια ήρεμη σκηνή σε μια εκτεταμένη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, όπου παραδοσιακά πλεούμενα αιωρούνται απαλά σε λαμπερά νερά κάτω από έναν απέραντο και απαλό ουρανό. Το μεγάλο ιστιοφόρο στο προσκήνιο δεξιά αιχμαλωτίζει αμέσως το βλέμμα με το φουσκωμένο λευκό πανί του που αντανακλά το φως. Γύρω του, μικρές γόνδολες γλιστρούν αβίαστα, τα σκοτεινά κορμιά τους δημιουργούν όμορφη αντίθεση με τους λαμπρούς μπλε και πράσινους τόνους του νερού. Στον μακρινό ορίζοντα ξεδιπλώνεται μια λεπτή οροσειρά – θολωμένη στη ομίχλη – με το αναγνωρίσιμο σιλουέτα της καμπαναριάς της Βενετίας και τα αρχαία κτίρια, προκαλώντας μια διαχρονική αίσθηση.

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί επιδέξια το φως και την ατμοσφαιρική προοπτική για να δώσει ζωή σε αυτήν την γαλήνια θαλάσσια θέα. Οι λεπτές διαβαθμίσεις από το απαλό μπλε έως τους ζεστούς γήινους τόνους δημιουργούν μια ήρεμη και φωτεινή ατμόσφαιρα που προσκαλεί τον θεατή να χαθεί στον ήρεμο ρυθμό της λιμνοθάλασσας. Τα πινελιές είναι ρευστές και συνδυάζουν λεπτομέρειες με εντυπωσιακή απαλότητα, μεταφέροντας μας στη γλυκιά γαλήνη της Βενετίας στις αρχές του 20ού αιώνα. Το έργο αυτό αγγίζει συναισθηματικά με την ρομαντική του απεικόνιση ενός αιωρούμενου κόσμου ανάμεσα στη γη και τον ουρανό, φόρος τιμής σε μια πόλη όπου το νερό και το φως χορεύουν σε αιώνια αρμονία.