Een spookachtige scène ontvouwt zich, geëtst met een scherpe, bijna skeletachtige precisie; de figuren zijn scherp gedefinieerd, maar hun vormen lijken op te lossen in de omringende leegte. Het onderwerp van de prent is een jonge vrouw, wier houding zowel angst als, misschien, een vleugje amusement verraadt, terwijl ze wegduikt van twee groteske figuren, die schijnbaar door de lucht worden voortgestuwd. Hun gezichten zijn vervormd tot uitdrukkingen die schommelen tussen spot en bedreiging. Het gebruik van de kunstenaar van lijnwerk en het monochrome palet creëert een sfeer van onbehagen, een huiveringwekkende herinnering aan de onzichtbare krachten die ons leven kunnen manipuleren.