Het kunstwerk vangt een adembenemend panoramisch landschap, dat soepel zachte tinten en dramatische luchten samenbrengt. Bij de eerste blik lijkt de scène vredig—een uitgestrekt gebied van weelderige groene velden strekt zich uit onder majestueuze wolken die boven het hoofd dansen in verschillende grijstinten en blauw. De zorgvuldige manipulatie van licht werpt een zachte gloed over het veld; het lijkt bijna etherisch, alsof de tijd stilstaat in deze serene schoonheid. De wolken draaien om, waardoor er beweging ontstaat die de blik van de voorgrond naar de verre heuvels leidt, waar tinten paars en blauw wijzen op een naderende zonsondergang.