Gedoopt in een zacht, diffuus licht, buigt een figuur zich over een tafel, intens geconcentreerd op een of andere delicate taak; het lijkt borduurwerk te zijn, of misschien naaiwerk, gezien de gereedschappen en materialen die eromheen verspreid liggen. Het kleurenpalet is gedempt, een symfonie van groen, bruin en crème, onderbroken door af en toe een kleuraccent. De figuur is gehuld in een mantelachtig kledingstuk van zacht groen, waarvan de vorm enigszins onduidelijk is, waardoor onze aandacht wordt gevestigd op de centrale activiteit. De achtergrond is een mengelmoes van verticale strepen, een mix van rood, wit en geel die een gevoel van diepte en sfeer creëert. De penseelstreken van de kunstenaar zijn zichtbaar en dragen bij aan een gevoel van beweging en leggen de tastbare kwaliteit van de scène vast, waardoor je bijna het gevoel hebt dat je je hand kunt uitstrekken en de stoffen op de tafel kunt aanraken. De compositie is intiem en biedt een blik op een privé-moment. Het is een stille studie, een getuigenis van de schoonheid van het dagelijks leven en de stille waardigheid van het ambacht.