De scène ontvouwt zich met een opmerkelijk gevoel van diepte en nodigt de blik van de toeschouwer uit om te reizen van het rustige water op de voorgrond naar de bruisende stad die de verre oever omzoomt. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze atmosferisch perspectief, waardoor de details van de verre gebouwen en boten worden verzacht, waardoor de illusie van ruimte wordt versterkt. Het spel van het licht op het water creëert een glinsterend effect, dat de gedempte kleuren van de lucht en de structuren langs de oever weerspiegelt. Een verzameling boten, met hun zeilen uitgespreid, stippelt de rivier, elk een kleine vertelling over reizen en handel; Het is een moment dat in de tijd is opgeschort, waar het verleden fluistert naar het heden, en de toeschouwer achterblijft om na te denken over de verhalen die in de oude stenen en het kabbelende water besloten liggen. Het grote gebouw aan de rechterkant is indrukwekkend, met een complexe daklijn, bogen en ramen. Een menigte verzamelt zich rond het gebouw, met karren en paarden aanwezig.