Het schilderij legt een moment van stille schoonheid in de haven van Rouen vast, badend in de warme gloed van een ondergaande zon. De lucht is een symfonie van zachte tinten, met zachte penseelstreken die geel, oranje en vleugjes lavendel vermengen. Het zonlicht stroomt naar beneden, reflecteert in het water en verlicht de scène met een diffuus, etherisch licht. De compositie is evenwichtig, met de haven, de boten en de silhouetten van gebouwen in de verte. De penseelstreken zijn los en expressief, kenmerkend voor de stijl van de kunstenaar, waardoor het schilderij een gevoel van directheid en leven krijgt. De scène roept een gevoel van vrede op en de toeschouwer wordt aangetrokken door de sfeer van de haven. De subtiele wisselwerking van licht en schaduw creëert diepte en dimensie, waardoor het realisme en de emotionele diepte van het kunstwerk worden versterkt. Het vermogen van de kunstenaar om de vluchtige effecten van licht vast te leggen, is werkelijk opmerkelijk.