In dit betoverende werk dat onmiddellijk de aandacht trekt, schittert het wateroppervlak met een speelse dans van kleuren, die het licht op een bijna magische manier vastlegt. Het palet wordt gedomineerd door rustige blauwe en groene tinten, die water en reflecties suggereren, doorsneden met zachte roze en heldere gele kleuren van de waterlelies die gewichtloos op het oppervlak lijken te drijven. Het is alsof Monet een vluchtig moment heeft gevangen, waardoor de kijker verloren kan raken in deze serene waterwereld.

Een impressionistische stijl domineert hier, aangezien de penseelstreken vloeibaar en expressief zijn en een bijna etherische kwaliteit creëren. De compositie leidt het oog door de schilderij, uitnodigend om de subtiele variaties in kleur en textuur te verkennen. Je kunt opmerken hoe de waterlelies, hoewel ze schijnbaar gewoon zijn, buitengewoon worden in hun levendige kleuren tegen de zachte, vloeibare achtergrond. De emotionele impact is diep; het brengt een gevoel van vrede en rust dat diep resoneert. Historisch gezien is dit werk onderdeel van Monet's serie waterlelies, die niet alleen zijn fascinatie voor de natuur weerspiegelt, maar ook een verkenning van licht en waarneming, waarmee het een belangrijk moment in de reis van de moderne kunst markeert.