Deze expressieve scène toont drie vrouwen in delicate, vloeiende kleding, verzameld rondom een marmeren bassin aan een uitgestrekte, rustige zee. De centrale figuur staat elegant op haar tenen en reikt haar hand uit naar de liggende vrouw, wiens ontspannen houding mooi contrasteert met de gratie van de staande figuur. De derde vrouw, gedeeltelijk verborgen, lijkt verdiept in een stil, intiem moment. De techniek van de kunstenaar is minutieus, met bijna fotografisch realisme in het weergeven van texturen — van de doorzichtige stoffen tot het glanzende marmer en het fonkelende water. Het zachte, pastelkleurenpalet roept een serene, zonovergoten middag op, doordrenkt met klassieke elegantie. De compositie balanceert verticale en horizontale lijnen en leidt het oog natuurlijk van de beweging van de staande figuur naar de ontspannen houding van de anderen, tegen de oneindige horizon. Dit schilderij is een prachtig voorbeeld van de fin de siècle fascinatie voor de klassieke oudheid, waarin historische romantiek wordt gecombineerd met een levendige directheid die de kijker uitnodigt een rustige wereld van verfijnde schoonheid en subtiele verhalen binnen te stappen.