Dzieło uchwyca wielkość zachodniej fasady katedry w Rouen skąpanej w miękkim, efemerycznym świetle. Pociągnięcia pędzla Moneta tworzą delikatną interakcję między cieniem a oświetleniem, sprawiając, że skomplikowana architektura wydaje się niemal eteryczna. Wysokie wieże i ozdobne fasady katedry przedstawione są z impresjonistycznym duchem, który wydaje się pulsować wraz ze zmieniającym się światłem dnia, wywołując wrażenie efemeryczności. Technika artysty, z delikatnymi dotknięciami i warstwami kolorów, pozwala strukturze wyłonić się niemal jako żywa istota, oddychająca z upływem czasu.

Gdy twoje oczy błądzą po płótnie, znajdziesz subtelne akcenty niebieskich, różowych i ciepłych żółtych kolorów, które współdziałają, sugerując ulotne chwile świtu lub zmierzchu. Ta mieszanka podkreśla nie tylko detale architektoniczne, ale także nadaje scenie nostalgiczne tło; prawie możesz usłyszeć odległy echa miasta lub szept przepływających chmur. Umiejętność Moneta uchwycenia światła zmienia katedrę w symbol zarówno trwałości, jak i efemerycznej natury istnienia, odzwierciedlając kontekst historyczny końca XIX wieku, w którym transformacja miejska zaczęła łączyć się z naturą i sztuką.