W tej żywej scenie biały koń dumnie stoi, jego opiekun ubrany jest w bogate i kolorowe stroje, odzwierciedlając kulturową dostatność atmosfery bazaru. Koń, ze swoją elegancką postawą i rzucającą się w oczy rudą grzywą, jest udekorowany bogato zdobionym siodłem, które prezentuje skomplikowane wzory, przyciągając natychmiast wzrok widza. Ciepłe ziemiste odcienie kamiennej podłogi i szorstkich kamiennych budynków stanowią solidną podstawę dla bardziej jaskrawych elementów dzieła; kolorowe fragmenty towarów kupców—jedwabie i tkaniny—zawieszone kusząco na straganie, zapraszają do eksploracji. Można prawie usłyszeć hałaśliwe dźwięki rynku: targujących się kupców, delikatne rżenie koni i odległe pieśni ulicznych sprzedawców.

Kompozycja tej pracy jest mistrzowsko zaaranżowana, z koniem jako centralną postacią, ucieleśniająca zarówno siłę, jak i wdzięk. Wokół tego punktu skupienia postacie kupca i innych kupujących tworzą żywą synergii, zwiększając narracyjną głębię sceny. Bogata paleta kolorów—zbudowana z głębokich czerwieni, ciepłych ochów i intensywnych złotych barw—tworzy poczucie ciepła oraz bliskie połączenie z dynamicznym życiem rynku, jednocześnie przywołując historyczne znaczenie bazaru jako społecznego i kulturowego centrum w Kairze. Kontekst historyczny przypomina nam o końcu XIX wieku, gdy Europa fascynowała się egzotycznymi kulturami Wschodu, stawiając Gérôme'a zarówno jako dokumentalistę epoki, jak i narratora w swoich drobiazgowo wykonanych dziełach sztuki.