Tematem tego portretu jest dystyngdowany dżentelmen, który stoi z pewną siebie, ale nieco melancholijną postawą. Jest ubrany zgodnie z modą tamtych czasów; jego płaszcz, choć w ponurym kolorze, jest nienagannie skrojony, a nieskazitelna biel koszuli i krawata daje uderzający kontrast. Kapelusz spoczywa w jego lewej dłoni, czerwone wnętrze łapie światło, sugerując odrobinę osobistego stylu pod formalnym wyglądem. Artysta używa mistrzowskiego zastosowania światła i cienia, aby zdefiniować kształt postaci; twarz jest oświetlona delikatnym blaskiem, podkreślając delikatne rysy i tworząc poczucie głębi psychologicznej. Tło pozostaje proste, pozwalając skupieniu widza pozostać mocno na temacie.