Ta sugestywna scena ukazuje spokojną, lecz pełną życia rzekę płynącą pod kamiennym mostem łukowym, otoczoną mglistym światłem miejskiego krajobrazu. Paleta kolorów dominuje miękkimi błękitami, stonowanymi szarościami i delikatnymi różami, tworząc eteryczną atmosferę, jakby cała scena była skąpana w delikatnym blasku świtu lub zmierzchu. Pociągnięcia pędzla są płynne i impresjonistyczne, nadając ruch wodzie i niebu, podczas gdy pełnia księżyca lub słońce spokojnie świecą zza rozproszonych chmur, subtelnie odbijając się na lśniącej powierzchni rzeki.

Kompozycja równoważy solidność łuków mostu z ulotną jakością nieba i wody, zapraszając wzrok do wędrówki po warstwach miejskiej sylwetki w oddali. Obecna jest rytmiczna harmonia między elementami naturalnymi a stworzonymi przez człowieka, przywołując spokojną, ale żywą miejską esencję, która wydaje się jednocześnie ponadczasowa i ulotna. Dzieło to wywołuje emocjonalne odczucia poprzez spokojną kontemplację splecioną z miejskim zgiełkiem początku XX wieku, artystycznie celebrując światło i atmosferę.