Skąpany w eterycznym blasku pełni księżyca, ten nocny widok na port uchwyca cichą, ale pełną emocji chwilę nad brzegiem wody. Świetlisty blask księżyca tańczy na łagodnych falach morza, rzucając srebrzyste refleksy, które prowadzą wzrok w głąb horyzontu, gdzie statki spokojnie zacumowały. Mistrzostwo artysty w technice światłocienia jest widoczne w dramatycznym kontraście między ciemnymi sylwetkami łodzi i budynków a promiennym niebem, nadając scenie niemal mistyczną atmosferę.

Kompozycja jest starannie zrównoważona; na pierwszym planie widzimy zakrzywiony kamienny nabrzeże, na którym samotna postać siedzi zamyślona, podczas gdy cienie innych postaci i budowli kierują wzrok widza ku jasnemu księżycowi. Paleta kolorów z subtelnymi przejściami głębokich błękitów, szarości i stonowanych ziemistych tonów wywołuje spokojny, kontemplacyjny nastrój, zapraszając widza do poczucia chłodnego nocnego powietrza i usłyszenia delikatnego plusku wody. To dzieło zdaje się być ponadczasową medytacją o samotności i cichej urodzie nocy, historycznym spojrzeniem na życie morskie, przedstawionym z poetycką wrażliwością.