Ten wyrazisty obraz przedstawia dwie święte kobiety stojące blisko siebie, skąpane w boskim świetle przecinającym ciemne, ponure niebo. Ich twarze skierowane ku górze, spokojne i pełne cichego skupienia, zapraszają widza do głębokiej refleksji duchowej. Ubrane w płynące szaty o bogatych odcieniach czerni i żółci, trzymają miski i palmy — tradycyjne symbole męczeństwa i poświęcenia. U ich stóp leży spokojny lew, a na ziemi rozbita głowa posągu wzmacnia narrację o walce i triumfie. W tle majaczy sylwetka wieży katedry, situując scenę w sakralnym i historycznym kontekście.

Technika artysty jest mistrzowska; miękki kontrast światła i cienia wyostrza rysy twarzy i dłoni, podczas gdy tło zanika w stonowanych tonacjach, potęgując duchowe napięcie obrazu. Kompozycja balansuje między realizmem a symbolizmem, światło prowadzi wzrok ku niebu, sugerując nadzieję i boską łaskę. Paleta kolorów jest oszczędna, ale skuteczna — ziemiste barwy, czerń i złote akcenty tworzą cichą majestatyczność. Szczegółowe pociągnięcia pędzla zapraszają do odkrywania faktur od miękkości tkanin po sierść lwa. Dzieło osadzone jest w historycznym i religijnym kontekście katolicyzmu hiszpańskiego, wyrażając tematy męczeństwa, wiary i wytrwałości.