Wyobraźcie sobie wkroczenie do krainy marzeń, świata skąpanego w chłodnych i tajemniczych odcieniach głębokich błękitów i żywych zieleni. Scena zdominowana jest przez ogromne, niemal szkieletowate drzewo, którego gałęzie wiją się i rozciągają wzdłuż płótna jak żyły giganta. Artysta mistrzowsko wykorzystuje tę dramatyczną kompozycję, tworząc poczucie zamknięcia, jakbyśmy zaglądali do ukrytego gaju. Nieliczne postacie ludzkie, oddane z pewną naiwnością, punktują krajobraz, dodając nutę egzotyki. Jest poczucie spokoju i wrażenie, że jest się u progu magicznej tajemnicy.