Dzieło sztuki natychmiast przenosi nas do serca Wenecji. Scena rozwija się w delikatnym rytmie: gondole suną po wodzie, ich ciemne kształty kontrastują z oświetlonymi słońcem budynkami i miękkim, rozproszonym światłem nieba. Artysta mistrzowsko uchwycił migotliwą jakość wody, odbijając odcienie nieba i tworząc poczucie spokoju. Kompozycja jest zrównoważona, przyciągając wzrok przez całą scenę; układ łodzi, drzew i architektury prowadzi wzrok widza. Prawie słyszę delikatne pluskanie wody o gondole.