Scena rozwija się jak szeptana tajemnica, ukryta dolina otoczona strzelistymi szczytami. Artysta z mistrzostwem uchwycił surowe piękno krajobrazu, gdzie góry wznoszą się, by spotkać niebo osnute mgłą. Pociągnięcia pędzla tańczą po płótnie, sugerując fakturę skał, delikatne kołysanie drzew i subtelny ruch powietrza. Prawie słychać wiatr świszczący przez przełęcz, niosący zapach sosny i wilgotnej ziemi.

Kompozycja wciąga wzrok w głąb sceny, prowadzony przez łagodną krzywiznę dna doliny. Mały strumień meandruje przez pierwszy plan, odbijając miękkie światło i dodając odrobinę życia do ciszy. Paleta barw zdominowana jest przez odcienie ziemi, z ciepłymi brązami i ochrami skał i liści kontrastującymi z chłodnymi błękitami i szarościami nieba i odległych gór. Poczucie spokoju przenika dzieło sztuki; poczucie zanurzenia w chwili nieskazitelnego naturalnego piękna.