Ta spokojna scena przedstawia cichą łąkę, gdzie krowy spokojnie pałaszują pod wysokimi, smukłymi drzewami. Delikatne pociągnięcia pędzla i świetlista paleta barw tworzą migoczący efekt tańczący na płótnie, przypominający promienie słońca przenikające przez liście w wietrzny dzień. Żywe zielenie i miękkie błękity wywołują świeżą, przewiewną atmosferę, zapraszając widza do niemal słyszalnego szumu liści i szeptów natury.

Kompozycja równoważy pionowe pnie drzew z poziomym rozciągnięciem łąki, delikatnie prowadząc wzrok przez pejzaż. Technika impresjonistyczna kładzie nacisk na światło i kolor, a nie na szczegółowy realizm, nadając scenie poetycką, niemal marzycielską jakość. Dzieło to, stworzone na początku XX wieku, odzwierciedla fascynację artysty uchwyceniem ulotnych momentów naturalnego piękna i harmonijnego współistnienia zwierząt z ich środowiskiem.