Skąpany w miękkim, migoczącym świetle zmierzchu, ten pejzaż ukazuje spokojny widok przez spokojne wody na odległą wyspę, której budynki ciepło lśnią pod zachodzącym słońcem. Pociągnięcia pędzla artysty są delikatne, składają się z małych, żywych pociągnięć, które harmonijnie łączą się, by oddać migotanie odbić na powierzchni wody i jasne niebo powyżej. Paleta kolorów to delikatna symfonia pastelowych różów, błękitów i złota, wywołująca spokojną, niemalże senna atmosferę.

Kompozycja prowadzi wzrok od pierwszego planu, gdzie samotny drewniany pal osłonięty białą tkaniną wyłania się z wody, ku miękko zarysowanym budynkom i żaglówkom w oddali. Ta spokojna chwila zaprasza do cichej kontemplacji, jakby można było usłyszeć delikatne pluskanie wody i poczuć chłodne wieczorne powietrze. Stworzona na początku XX wieku, ta praca jest przykładem impresjonistycznego zamiłowania do uchwycenia ulotnych efektów światła i atmosfery, podkreślając mistrzostwo artysty w przedstawianiu efemerycznej urody natury.