Badend in het zachte, fonkelende licht van de schemering, vangt deze scène een rustige blik over kalm water naar een verre eiland, waarvan de gebouwen warm gloeien onder de ondergaande zon. De penseelstreken van de kunstenaar zijn delicaat, samengesteld uit kleine, levendige streken die harmonieus samensmelten om de fonkelende reflecties op het wateroppervlak en de heldere lucht erboven op te roepen. Het kleurenpalet is een zachte symfonie van pastelroze, blauw en goud, wat een serene, bijna dromerige sfeer creëert.

De compositie leidt het oog vanaf de voorgrond, waar een eenzame houten paal, omwikkeld met witte doek, uit het water oprijst, naar de zacht omlijnde gebouwen en zeilboten in de verte. Dit vredige moment nodigt uit tot stille contemplatie, alsof je het zachte geklots van het water kunt horen en de koele avondlucht kunt voelen. Geschapen aan het begin van de 20e eeuw, illustreert dit werk de fascinatie van de impressionisten voor het vastleggen van vluchtige effecten van licht en atmosfeer en benadrukt het het meesterschap van de kunstenaar in het vastleggen van de vergankelijke schoonheid van de natuur.