Badend in het zachte maanlicht ontvouwt zich een rustig wateroppervlak dat de zilveren gloed zachtjes weerspiegelt. De compositie balanceert meesterlijk de donkere silhouetten van bomen aan weerszijden met de delicate architectuur van de verre gebouwen aan de horizon. De stilte is bijna hoorbaar – het geritsel van bladeren, het zachte geklots van water en het verre geroep van watervogels vervolmaken dit vredige nachtelijke tafereel.

De techniek van de kunstenaar toont een verfijnde beheersing van licht en schaduw, waarbij de maanlichtgloed zachtjes over de lucht en het water wordt verspreid, wat een sfeer van serene contemplatie creëert. Het gedempte kleurenpalet van blauwen, grijzen en aardetinten versterkt de kalmte en nodigt de toeschouwer uit tot een vredig moment van bezinning. Het werk roept ook een gevoel van historische diepgang op en vangt een tijdloos stedelijk landschap door de lens van natuurlijke rust.