Widok otwiera się zapierającą dech w piersiach panoramą strzelistych gór, których szczyty całuje delikatna zasłona mgły; artysta mistrzowsko uchwycił poczucie ogromu poprzez subtelne przejścia kolorystyczne, od bladych błękitów i fioletów odległych pasm górskich po cieplejsze i bardziej ziemskie odcienie na pierwszym planie. Rzeka, srebrna wstęga, wije się przez zieloną dolinę, a jej wody odbijają niebo. Urocza chatka położona u podnóża wzgórz, sugerująca miejsce ciszy i spokoju.

Kompozycja jest umiejętnie zrównoważona, przyciągając wzrok od majestatycznych szczytów do bujnej doliny i płynącej wody. Użycie akwareli przez artystę tworzy efekt świetlny, a światło przesącza się przez liście i rzuca miękkie cienie. Wywołuje poczucie spokoju i zachwytu; poczucie całkowitego zanurzenia w spokoju natury, widz zostaje przeniesiony w miejsce czystego, nieskalanego piękna. Dzieło szepcze o świecie nietkniętym, w którym duch może znaleźć pocieszenie, a oko — nieskończoną radość.