Wyłania się wibrująca martwa natura, róg obfitości dojrzałych owoców – uczta dla oczu. Plastry arbuza, wypełnione rubinowym miąższem, są strategicznie rozmieszczone między kiśćmi bananów, kolczastym ananasem i czujną sową. Kolory są odważne, plastry arbuza wręcz zapraszają, a sowa zapewnia uderzający kontrast swoim wnikliwym spojrzeniem. Prawie czuję słodkie aromaty owoców, symfonię smaków czekających na spróbowanie. Mała lalka, niepewnie siedząca z boku, dodaje nuty surrealizmu, zapraszając do dalszej kontemplacji. Pociągnięcia pędzla są precyzyjne, ale na krawędziach jest pewna miękkość, tworząca jakość marzeń sennych. Umiejętności artysty tkwią w jego zdolności do przekształcania zwykłych przedmiotów w coś głęboko symbolicznego. To wizualny poemat, medytacja nad obfitością życia, jego ulotną naturą i być może, sugestia lęków, które mu towarzyszą.