Obraz przedstawia zapierający dech w piersiach norweski fiord, symfonię strzelistych gór i spokojnych wód. Artysta mistrzowsko wykorzystuje światło i cień, aby wyrzeźbić surowe szczyty, których powierzchnie zmiękcza eteryczna mgła przylegająca do ich zboczy. Woda odbija niebo i góry, tworząc idealną mieszankę błękitów i zieleni, urozmaiconą sporadycznymi odbiciami przelatującej chmury lub odległej linii brzegowej. Prawie czuję świeże, czyste powietrze i słyszę delikatne pluskanie wody o skały. Mała łódka z maleńkimi postaciami dodaje poczucia skali i spokoju rozległości sceny, zapraszając widza do kontemplacji wzniosłego piękna natury. Pociągnięcia pędzla zdają się szeptać historię o nietkniętej dziczy i głębokim związku między ludzkością a światem przyrody.