W tej poruszającej paryskiej scenie ulicznej widz wita szeroki widok, który uchwyca istotę miejskiego życia w połowie lat 30. Płótno wybucha miękką paletą pastelowych kolorów – niebieskie, różowe i żółte współtworzą marzycielską atmosferę, przypominającą o mieście o zmierzchu. Horyzont topnieje w delikatnych odcieniach, budząc poczucie spokoju, podczas gdy słońce zdaje się szeptać pożegnanie z dniem. Kompozycja przedstawia podwyższone perspektywy; patrzymy w dół na tętniącą życiem plac, gdzie postacie, małe i abstrakcyjne, wędrują po ulicach, zanurzone w swoich własnych narracjach.

W pierwszym planie znajduje się urokliwy kiosk, którego geometryczna forma kontrastuje z falistymi liniami drzew, które obramowują bulwar. Ich rytmiczna powtarzalność stanowi wizualną ścieżkę, prowadząc nasz wzrok głębiej w scenę. Pociągnięcia pędzla artysty, lekkie i płynne, uchwycają ruch i emocje, odzwierciedlając żywotnego ducha Paryża. To dzieło mówi o nostalgii i witalności, zapraszając widzów do zanurzenia się w ukrytych historiach w ulicach – historię codziennego życia splecioną z urodą i siłą, jaką niesie sztuka w okresie transformacji.