Ta sugestywna scena ukazuje starożytną konstrukcję akweduktu nad spokojnym brzegiem rzeki, świadectwo architektonicznej pomysłowości w harmonijnym otoczeniu natury. Delikatne pociągnięcia pędzla artysty oraz stonowana, ziemista paleta kolorów napełniają scenę spokojem i ciepłem, łącząc ludzkie osiągnięcia z ciszą przyrody. Potężne łuki i kamienne elementy dumnie się wznoszą, łagodzone przez mglistą, szarą mgłę i subtelne odbicia na wodzie, podczas gdy niewielkie łodzie delikatnie unoszą się na rzece.

Kompozycja harmonijnie łączy geometryczną sztuczność z organicznymi formami—powtarzalność łuków kontrastuje z falującą wodą i zielenią porastającą brzeg. Panuje tu cicha cześć dla miejsca i historii, zachęcająca widza do wyobrażenia sobie opowieści zamkniętych w tych dostojnych murach i życia związanych z rzeką jako tętnicą tego krajobrazu. Stonowane barwy i miękkie światło wywołują nostalgię, moment utrwalony w czasie, gdzie cywilizacja i natura współistnieją w delikatnej, ponadczasowej równowadze.