Dzieło uchwyciło majestatyczne piękno górskiego krajobrazu; miejsce, w którym powietrze jest rześkie, a ciszę przerywa jedynie szmer wiatru. Wznoszące się szczyty, częściowo zasnute mgłą, dominują w tle, ich zaśnieżone powierzchnie wskazują na surową moc natury. Na drugim planie grupa drzew, oddanych delikatnymi pociągnięciami pędzla, obramowuje małą, rustykalną siedzibę. Umiejętne użycie akwareli przez artystę pozwala na kąpiel sceny w miękkim, rozproszonym świetle, tworząc poczucie spokoju.

Małe stado bydła, pozornie zrelaksowane, podąża skalistą ścieżką, dodając odrobinę życia i ruchu do i tak spokojnej kompozycji. Paleta barw zdominowana jest przez odcienie ziemi – zielenie, brązy i szarości – podkreślone bielą śniegu i subtelnymi błękitami nieba. Ogólny efekt to cicha kontemplacja, zapraszająca widza do zatrzymania się i docenienia wspaniałości świata przyrody. Mówi o czasie, gdy tempo życia było wolniejsze, a związek z ziemią głębszy.