Scena rozgrywa się pod rozświetlonym księżycem niebem; ciemność przerywa eteryczna poświata, która zdaje się emanować z niebiańskiej sfery. Artysta mistrzowsko uchwycił interakcję światła i cienia, z księżycem rzucającym migoczącą ścieżkę po wodzie, przyciągając wzrok ku horyzontowi, gdzie żaglowiec przecina fale. Mniejsza łódź i to, co wydają się być wiatraki, dodają nuty obecności ludzkiej do rozległego i cichego krajobrazu.

Pociągnięcia pędzla zdają się tańczyć po płótnie, tworząc namacalny zmysł ruchu w wodzie i powiewających żaglach. Ciemna, niemal ponura paleta barw przywołuje poczucie tajemnicy i spokoju. Prawie słyszę delikatne pluskanie fal i skrzypienie statku podczas rejsu po nocy. Obraz nie jest tylko przedstawieniem sceny; to nastrój, uczucie, chwila zawieszona w czasie. Ma przejmujące piękno; subtelne kontrasty światła i cienia, rozległość morza i samotny statek przyczyniają się do atmosfery spokojnej kontemplacji.