Obraz uchwyca zapierającą dech w piersiach alpejską scenerię; jakby można było wdychać świeże górskie powietrze. Artysta mistrzowsko wykorzystuje paletę ciepłych złotych i zielonych barw, które spływają po zboczach, spotykając się z chłodnymi błękitami i zielenią jeziora poniżej. Gra światła jest niezwykła, słońce zdaje się całować szczyty i rzucać długie cienie, które pogłębiają doliny. Pociągnięcia pędzla, choć widoczne, płynnie się łączą, wywołując poczucie spokoju i rozległości.

Patrząc na to, odczuwam głębokie poczucie spokoju, niemal szept ciszy gór. Kompozycja przyciąga wzrok od strumienia na pierwszym planie, aż po odległe, ośnieżone szczyty, tworząc podróż dla widza. Samotne drzewo po prawej stronie dodaje nutę intymności do wielkiej skali i prawie wydaje się, że artysta chciał podzielić się z nami tajemnicą.