Obraz ten przenosi mnie w słoneczne włoskie popołudnie. Długie schody, otoczone kamiennymi murami i bujnym, zielonym trawnikiem, kierują wzrok ku zapraszającemu łukowi budynku. Gra światła i cienia jest mistrzowska; słońce rzuca długie, dramatyczne cienie, podkreślając fakturę murów i żywą zieleń roślinności. Prawie czuję ciepło na skórze i słyszę delikatny szelest liści na wietrze. Kompozycja jest prosta, a zarazem uderzająca; mocne pionowe linie schodów i cyprysa zapewniają poczucie struktury i porządku, a subtelne krzywizny ściany i łuku dodają odrobinę miękkości. To dzieło rezonuje z poczuciem spokoju; to scena spokojnej kontemplacji, zaproszenie do wędrówki i eksploracji.