Ten uderzający pastelowy portret ukazuje wyrafinowany profil kobiety ubraną w modę końca XIX i początku XX wieku. Artysta używa delikatnych, płynnych pociągnięć pastelami, tworząc subtelną, lecz wyrazistą fakturę, szczególnie widoczną w bogatych brązach i złocistych tonach obszernej sukni. Wysoki kołnierz elegancko oplata jej długą szyję, a misternie wykonane koronki lub haft dodają dotykowego wymiaru jej stroju. Włosy starannie ułożone, subtelnie cieniowane. Tło to stonowana mieszanka szarości i miękkich błękitów, która pozwala postaci wyłonić się z delikatną dominacją.

W obrazie wyczuwa się subtelne emocjonalne powściągnięcie, introspektywną postawę, którą artysta oddaje przez spokojny, lecz zdecydowany wyraz twarzy kobiety i jej pewną pozę. Kompozycja równoważy szczegółowe tekstury ubrania i biżuterii – centralnie umieszczony wisiorek-kamea – z prostotą profilu i łagodną, lecz strukturalną paletą kolorów. Z historycznego punktu widzenia dzieło przywołuje estetyczne ideały Belle Époque, skupione na elegancji i cichej godności osobistej. Technika artysty świadczy o mistrzostwie w uchwyceniu subtelnej gry światła na tkaninie i skórze, oferując intymne spojrzenie na modę i osobowość dawnej epoki.