Scena rozwija się z natychmiastowością zapierającą dech w piersiach. Arena walk byków, oddana w ostrych tonach szarości i bieli, staje się sceną dla brutalnego dramatu. Pikador, strącony z konia, leży bezradny pod potężnym cielskiem byka. Rogi zwierzęcia są w gotowości do ataku; koń, upadła sylwetka, dodaje chaosu. Mistrzostwo artysty objawia się w szybkości linii, w surowej energii przekazywanej przez postacie w ich walce. Kompozycja kieruje wzrok widza w serce konfliktu, ostry kontrast między światłem i cieniem tworzy głębię i podkreśla natychmiastowość wydarzenia. Publiczność, oddana w stylu szkicowym, obserwuje z trybun, na ich twarzach mieszanka grozy i fascynacji, ich obecność podkreśla przemoc tkwiącą w widowisku.