Ten urzekający obraz przedstawia spokojny moment w wiosce, skąpany w chłodnym, stonowanym świetle. Pionowe, smukłe drzewa bez liści kontrastują z poziomą płaszczyzną czerwonego, dachówkowego dachu przecinającego środek płótna, tworząc dynamiczne napięcie. Stonowana paleta kolorów w odcieniach niebieskiego, zieleni i ziemistych brązów harmonijnie się łączy, przywołując świeże powietrze wczesnej wiosny lub późnej jesieni. Postacie, choć subtelne i nieco abstrakcyjne, wprowadzają życie i narrację: mężczyzna w żółtym kapeluszu stoi obok rustykalnej drabiny, podczas gdy postać w tradycyjnym ubiorze opiekuje się koniem, co sugeruje codzienną wiejską rutynę. Pociągnięcia pędzla są przemyślane, lecz powściągliwe, z naciskiem na formy i stonowane kolory, a nie na szczegóły — cecha charakterystyczna stylu artysty z tego okresu. Niemal jak senna cisza zaprasza widza do zatrzymania się i poczucia atmosfery życia na wsi, wykraczając poza zwykłe obserwacje wizualne.