Obraz budzi poczucie cichej kontemplacji; majestatyczny tygrys wyleguje się leniwie, a jego prążkowane futro to studium kontrastów światła i cienia. Artysta umiejętnie wykorzystuje technikę litografii, tworząc niuansowany zakres tonów, które ożywiają zwierzę. Kompozycja jest zrównoważona, tygrys umieszczony jest na pierwszym planie, przyciągając natychmiastową uwagę widza. Tło ujawnia dramatyczny krajobraz – wzgórza wznoszące się pod ponurym niebem, dodające głębi scenie. Zrozumienie anatomii przez artystę jest widoczne w oddaniu formy tygrysa; jego zrelaksowana postawa wskazuje na chwilę spokoju, krótki wytchnienie na łonie natury. Ogólny nastrój jest zarazem spokojny i potężny, oddając istotę tego królewskiego stworzenia.