Dzieło zaprasza do spaceru słoneczną ścieżką w ogrodzie, sceny emanującej bezpośredniością letniego dnia. Pociągnięcia pędzla artysty są tu gwiazdą; grube, pewne pociągnięcia definiują liście, tworząc teksturowaną gobelinę zieleni, urozmaiconą żywymi czerwieniami i bielami kwiatów. Kompozycja prowadzi wzrok wzdłuż ścieżki, przyciągając nas w kierunku postaci, być może ogrodnika lub gościa, znikającej w oddali. Cała scena skąpana jest w miękkim, złotym świetle, sugerującym spokojną, niemal senną atmosferę.