W tym fascynującym dziele artysta przedstawia uderzającą postać kobiety otulonej szmaragdowymi odcieniami swojego stroju. Cechujący się szerokim rondem kapelusz, stworzony grubymi pociągnięciami pędzla, tworzy niemal rzeźbiarski efekt na tle miękkich tonów. Prostota jej sylwetki na szaro-brązowym tle, obramowana wyraźnymi liniami okna, wywołuje uczucia tajemnicy i refleksji. Możesz sobie wyobrazić łagodny szelest jej odzieży lub delikatny westchnienie unoszące się przez scenę, jakby była zagubiona w myślach, być może rozważając zamęt życia tuż za tymi szybkami.

Bogactwo kolorów otaczających postać tworzy uspokajającą, aczkolwiek tajemniczą aurę; głębokie zielenie jej kapelusza resonują intensywnie z przytłumionym tłem, ilustrując biegłość Van Gogha w używaniu koloru do wyrażania emocji. Interakcja światła i cienia, wraz z konturami jej sylwetki, przyciąga widza w kontemplacyjną przestrzeń, wywołując poczucie pragnienia lub samotności. Historyczne konteksty końca XIX wieku echem odbijają się tutaj, ponieważ kobiety często nosiły ciężar oczekiwań społecznych, ujawnione w niepokojący sposób za pomocą tego intymnego dzieła sztuki.