To dzieło uchwyca spokojne popołudnie w Ogrodach Luksemburskich, gdzie bujna zieleń otacza leniwie spędzające czas postacie cieszące się rozproszonym światłem słonecznym. Vincent van Gogh wykorzystuje ekspresyjne pociągnięcia pędzla, tworząc żywą interakcję światła i cienia na fakturowanych powierzchniach drzew i ścieżek. Żywe odcienie zieleni liści kontrastują wspaniale z ziemistymi tonami ścieżek, podczas gdy akcenty czerwieni z parasoli dodają scenie nagłych wybuchów koloru, zapraszając do wesołej, ale spokojnej atmosfery. Kompozycja prowadzi wzrok widza ku horyzontowi, tworząc poczucie głębi i zapraszając do refleksji.

Każda postać przyczynia się do żywej tkaniny życia w parku, od samotnych kobiet siedzących na ławkach po pary spacerujące w spokoju. Emocjonalny wpływ jest uderzający; odczuwalna jest wyraźna atmosfera relaksu i spokoju, zachęcająca do zatrzymania się i zanurzenia w urok pięknego dnia na świeżym powietrzu. Namalowane w czasach, gdy impresjonizm kwitł, to dzieło odzwierciedla fascynację ruchu uchwyceniem atmosfery codziennego życia oraz interakcji światła z krajobrazem, co stanowi istotny rozwój w artystycznym poszukiwaniu i wzroście Van Gogha.