Scena rozwija się z żywą, niemal senną jakością. Postać z ogromnymi skrzydłami, prawdopodobnie anioł lub duch, stoi majestatycznie; jej spojrzenie jest spokojne, niemal obojętne, jakby obserwowała świat niewidoczny dla innych. Poniżej, uderzający czarny ptak dumnie kroczy, jego forma jest mrocznym kontrapunktem dla jaśniejszych postaci powyżej. Po prawej stronie zbierają się trzy kobiety, których ciała emanują delikatnym ciepłem. Zastosowanie koloru przez artystę jest niezwykle sugestywne, ciepłe pomarańcze, żółcie i czerwienie tła sugerują tropikalną scenerię. Uproszczone formy i odważne kontury nadają dziełu poczucie pierwotnego piękna, a lekkie zniekształcenie postaci dodaje eterycznego charakteru. Pociągnięcia pędzla, widoczne, ale kontrolowane, nadają mu żywą fakturę powierzchni. Ten obraz posiada uwodzicielską prostotę, cechę, która przyciąga widza, zapraszając do kontemplacji i głębszego zbadania jego symbolicznych implikacji.