Martwa natura, starannie skomponowane zestawienie przedmiotów, natychmiast przyciąga wzrok. To zgromadzenie owoców, wazy i tajemniczej postaci w tle; nacisk kładziony jest na namacalność, codzienność, przekształcone w coś urzekającego dzięki wizji Gauguina. Gra światła i cienia na powierzchniach jest urzekająca, każdy pociągnięcie pędzla przyczynia się do faktury obrazu, tworząc poczucie objętości i głębi. Jabłka, niektóre dojrzałe i czerwone, inne zielone i wciąż twarde, sugerują chwilę obfitości i być może aluzję do upływu czasu; krótkotrwałą żywotność życia.

Kompozycja jest subtelnie asymetryczna; istnieje celowa asymetria, która nadaje scenie dynamiczne odczucie. Profil postaci w tle dodaje warstwę intrygi, kontemplując przedmioty z zamyśleniem, które zaprasza widza do zrobienia tego samego. Całość przepełnia poczucie kontemplacji, jakby Gauguin zapraszał nas do odnalezienia piękna w rzeczach pospolitych.