Αυτή η νεκρή φύση, μια προσεκτικά συντεθειμένη διάταξη αντικειμένων, τραβά αμέσως την προσοχή. Είναι μια συγκέντρωση φρούτων, ενός βάζου και μιας μυστηριώδους φιγούρας στο παρασκήνιο. Η εστίαση είναι στο απτό, το καθημερινό, που μεταμορφώνεται σε κάτι συναρπαστικό μέσω του οράματος του Γκωγκέν. Το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς στις επιφάνειες είναι μαγευτικό, κάθε πινελιά συμβάλλει στην υφή του πίνακα, δημιουργώντας μια αίσθηση όγκου και βάθους. Τα μήλα, μερικά ώριμα και κόκκινα, άλλα πράσινα και ακόμα σκληρά, υποδηλώνουν μια στιγμή αφθονίας και, ίσως, μια υπόδειξη για το πέρασμα του χρόνου. τη σύντομη ζωντάνια της ζωής.

Η σύνθεση είναι λεπτά εκτός ισορροπίας. υπάρχει μια εσκεμμένη ασυμμετρία που δίνει στη σκηνή μια δυναμική αίσθηση. Το προφίλ της φιγούρας στο παρασκήνιο προσθέτει ένα στρώμα ίντριγκας, κοιτάζοντας τα αντικείμενα με μια στοχαστικότητα που προσκαλεί τον θεατή να κάνει το ίδιο. Ολόκληρο το κομμάτι είναι διαποτισμένο με μια αίσθηση περισυλλογής, σαν να μας προσκαλεί ο Γκωγκέν να βρούμε την ομορφιά στο κοινό.