Ten akwarela oddaje esencję orientalistycznego krajobrazu; przed nami rozpościera się skąpana w słońcu panorama, tętniąca życiem i ruchem. Ręka artysty jest widoczna w luźnych, ale precyzyjnych pociągnięciach pędzla. Kompozycja podzielona jest na poziome pasma: pierwszy plan piaszczystej ziemi i odbijającej wody, centralny pas zielonej roślinności i postaci oraz tło odległych, mglistych gór. Niebo, płótno w stonowanych tonacjach, sugeruje ciepły, być może pochmurny dzień.

Artysta mistrzowsko posługuje się ograniczoną paletą barw ziemi i miękkich błękitów, tworząc poczucie spokoju i nostalgii. Ogólny efekt przywołuje romantyczny urok Wschodu, miejsca tajemniczości i ponadczasowego piękna. To tak, jakby prawie słyszeć delikatne pluskanie wody i szmer robotników, przyciągniętych spokojną symfonią kolorów i światła. W dziele sztuki obecna jest aura prostoty i spokoju. To czyni go wybitnym krajobrazem.