Dzieło przedstawia obfitą kompozycję truskawek i migdałów, pięknie ułożoną na białym dymku. Intensywny, czerwony kolor truskawek, z ich drobnymi nasionami odbijającymi światło, uchwyca esencję świeżości, która wydaje się niemal namacalna. Każda truskawka wygląda na soczystą i gotową do zbioru i skosztowania. Wokół truskawek migdały — niektóre z gładką, zieloną skórką, inne odsłonięte — dodają kontrastową teksturę oraz naturalną delikatność, która uzupełnia słodycz owoców. Wizualnie kompozycja jest bogata, ale prosta, uchwycając moment obfitości, który zaprasza widza do kontemplacji prostych radości natury.

Używając szybkich pociągnięć pędzla, typowych dla impresjonizmu, artysta wywołuje poczucie żywotności w tym martwym żywym. Kolory są jasne, ale harmonijne, z ciepłymi czerwieniami i miękkimi zielenie nadającymi miłe zrównoważenie. Biała tkanina działa nie tylko jako tło, ale także podkreśla jasność owoców, niemal lśniącą w świetle. Pojazd pędzla Renoira przekazuje ciepło i intymność, sprawiając, że czujesz delikatność sceny. Ta malowidło zaprasza do nostalgii, być może przywołując wspomnienia słonecznych dni, letnich spotkań czy leniwych śniadań. Jako dzieło końca XIX wieku odzwierciedla dążenie Renoira do uchwycenia codziennego życia z naciskiem na światło i kolor, wskazując na istotną ewolucję w przedstawianiu codziennych tematów w sztuce.