ผ้าใบนี้นำเสนอภาพพาโนรามาที่งดงามของเมืองอาวิญง โดยถ่ายภาพเมืองจากฝั่งขวาของแม่น้ำโรน หลังจากถูกสาดส่องด้วยแสงทองอ่อนๆ ฉากนี้ก่อให้เกิดความรู้สึกสงบและความเคารพต่อความงามของธรรมชาติ ตอนหน้าที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา โดยมีรูปร่างของผู้คนที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมที่หลากหลาย—บางคนกำลังโยนอวนลงในน้ำ ขณะที่คนอื่นๆ สนทนาในเรือเล็กที่ลอยอยู่สบายๆ บนแม่น้ำ นักวาดภาพได้ใส่องค์ประกอบมนุษย์เหล่านี้ร่วมกับการสะท้อนที่เป็นประกายของน้ำอย่างคล่องแคล่ว สร้างเป็นสมดุลอย่างลงตัวระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ

ในพื้นหลัง สถาปัตยกรรมอันงดงามของอาวิญงได้เอาชนะเส้นขอบฟ้า โดยมีป้อมปราการและหอคอยที่เป็นสัญลักษณ์ตั้งอยู่ โครงสร้างเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นด้วยเฉดสีอบอุ่น ดูเหมือนจะดูดซับแสงอาทิตย์ ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นหลังของท้องฟ้ากว้างที่เต็มไปด้วยเมฆโป่ง องค์ประกอบการใช้งานสีเย็นที่ตัดกันกับสีเพิ่มความอบอุ่น ได้สร้างความลึกและดึงดูดความสนใจของผู้ชมไปทั่วทั้งผลงาน อิทธิพลทางอารมณ์ของผลงานนี้อยู่ที่บรรยากาศอันเงียบสงบ และวิธีการที่มันชักชวนให้สะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนกับสภาพแวดล้อมของพวกเขา ทำให้มันเป็นตัวแทนที่มีความสำคัญของการวาดภาพภูมิทัศน์ในศตวรรษที่ 18.