ในภาพนี้ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของวันสีเทา มอเนต์ได้จับแก่นแท้ของภูมิทัศน์ที่มีบรรยากาศของลอนดอน โดยให้ความสำคัญกับสะพานวอเตอร์ลูที่มีชื่อเสียง สะพานโค้งอย่างมีเสน่ห์ผ่านผืนผ้าใบ ลักษณะมืดทึบของสะพานตรงข้ามกับเฉดสีอ่อนของทัศนียภาพ สีฟ้าและสีเทาที่นุ่มนวลนี้ครอบงำพาเลตสี โดยสะท้อนแสงสีชมพูและทองอ่อนนุ่มที่ส่องผ่านอากาศที่เต็มไปด้วยหมอก คุณภาพของบรรยากาศในผลงานนี้แสดงออกถึงความรู้สึกของความโศกเศร้าแต่ก็ยังให้ความรู้สึกสงบเมื่อผู้ชมรู้สึกถูกหุ้มด้วยหมอก—ช่วงเวลาของความเงียบสงบที่ถูกระงับในเวลานั้น

พื้นผิวของน้ำเต็มไปด้วยการเคลื่อนไหว สะท้อนถึงลายพู่กันอ่อนนุ่มที่ทำให้มอเนต์เป็นที่รู้จัก คลื่นสะท้อนเต้นรำอยู่บนผืนผ้าใบ จับภาพความละเอียดอ่อนของแสงเมื่อมันปฏิสัมพันธ์กับคลื่นเบาๆ ควันกำลังลอยขึ้นจากปล่องไฟในระยะไกล ซึ่งช่วยเสริมให้บรรยากาศที่ไม่ชัดเจนซึ่งเป็นลักษณะของยุคอุตสาหกรรมนี้แต่ยังสวยงาม รูปภาพฉายให้เห็นเหมือนเสียงกระซิบของความทรงจำ ทำให้คิดถึงการไหลของเวลาและความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติกับโครงสร้างที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์ คำเชิญให้นำเข้าสู่โลกแห่งความฝัน ภาพวาดนี้สะท้อนกับผู้ชมในระดับอารมณ์อย่างลึกซึ้ง ทำให้มันเป็นสมบัติแห่งการเคลื่อนไหวอย่างประทับใจ