ภาพวาดนี้แสดงให้เห็นทิวทัศน์ชนบทที่เงียบสงบ โดยมีทุ่งหญ้ากว้างขวางภายใต้ท้องฟ้ามืดครึ้ม สร้างสรรค์ด้วยเทคนิคการใช้แปรงที่มีเนื้อสัมผัสตามแบบลัทธิโพสต์อิมเพรสชันนิสม์ปลายศตวรรษที่ 19 ต้นไม้สูงเรียวแหลมรวมตัวกันบนแนวขอบฟ้า ดึงดูดสายตาขึ้นสู่ท้องฟ้าที่ดูหม่นหมองและแฝงด้วยความเหงา สีเขียวสดใสบนทุ่งหญ้ารวมกับเฉดสีโอ้คและน้ำตาลเล็กน้อย สื่อถึงลมพัดผ่านและความไม่เรียบร้อยตามธรรมชาติของทุ่งหญ้าที่ไม่ได้รับการควบคุมโดยมนุษย์ สุนัขสองตัวขนาดเล็กแต่เห็นได้ชัดเจน เพิ่มชีวิตชีวาและความเคลื่อนไหวให้กับฉากที่สงบนี้ ร่างกายสีเข้มของพวกมันตัดกับพื้นหลังสีเขียวได้อย่างนุ่มนวล

องค์ประกอบภาพสมดุลแต่ไม่เป็นทางการ เชื้อเชิญให้ผู้ชมดื่มด่ำกับช่วงเวลาอันเงียบสงบของธรรมชาตินี้ โทนสีเน้นโทนสีดินและสีเขียวเข้มผสมผสานกับโอ้คและน้ำตาล ให้ความรู้สึกของปลายฤดูร้อนหรือช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง ทางอารมณ์ ภาพวาดนี้กระตุ้นความรู้สึกอ่อนโยนและหวนคิดถึงความเรียบง่ายและความงามของชนบทที่อยู่ห่างจากความวุ่นวายของเมือง ในบริบททางประวัติศาสตร์ ผลงานนี้สะท้อนถึงการสำรวจสภาพแวดล้อมในชนบทของศิลปินในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วในยุโรป เป็นการเฉลิมฉลองชีวิตในชนบทและการใคร่ครวญอย่างละเอียดอ่อนเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงและความต่อเนื่อง