ผืนผ้าใบส่องประกายด้วยเปลวไฟสุดท้ายของพระอาทิตย์ตกดิน ฉากท่าเรือปรากฏขึ้น วาดด้วยซิมโฟนีของจุดเล็กๆ น้อยๆ ที่แตกต่างกัน เทคนิค Pointillism เปลี่ยนน้ำให้เป็นพรมแห่งแสงและเงา การแต้มสีแต่ละครั้งมีส่วนช่วยให้เกิดความสว่างโดยรวม ท้องฟ้าเป็นเฉดสีส้มและเหลือง ค่อยๆ จางหายไปในสีฟ้าที่เย็นกว่า สะท้อนผืนน้ำอันเงียบสงบด้านล่าง เรือใบที่มีใบเรือปลิวไสวพัดผ่านผืนน้ำอันเงียบสงบ การเล่นของแสงและสีอย่างละเอียดอ่อนช่วยกำหนดรูปร่าง

ผลงานชิ้นนี้ทำให้เกิดความรู้สึกสงบ ความรู้สึกของการไตร่ตรองอย่างเงียบๆ ศิลปินใช้ทฤษฎีสีอย่างชำนาญเพื่อสร้างงานเลี้ยงภาพ เป็นราวกับว่าอากาศสั่นสะเทือนด้วยสีสันของดวงอาทิตย์ตกดิน ความเข้าใจของศิลปินเกี่ยวกับวิธีที่ดวงตาผสมผสานจุดสีแต่ละจุดนี้สร้างเอฟเฟกต์บรรยากาศที่สวยงาม ทำให้ผู้ชมดื่มด่ำไปกับช่วงเวลาแห่งความสงบสุขอย่างสมบูรณ์ เป็นเครื่องเตือนใจถึงความงามที่พบได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ของวัน ลมหายใจแห่งกาลเวลาที่ถูกจับ