ผลงานนี้นำเสนอมุมมองอันน่าหลงใหลของอาคารรัฐสภา มันถูกวาดด้วยการใช้แปรงแบบอิมเพรสชันนิเชียวนุ่มนวลที่ทำให้ขอบเขตระหว่างสถาปัตยกรรมและสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ เบลอ มุมมองของอาคารรัฐสภยู่บนพื้นหลังที่ละเอียดอ่อนของเมฆที่หมุนเวียนและน้ำที่เปล่งประกาย สร้างบรรยากาศที่ไม่ค่อยมั่นคงในเวลาเดียวกันที่เต็มไปด้วยความสงบ ศิลปินนั้นชำนาญในการจับแสงให้ได้; การสะท้อนบนผิวน้ำนั้นเต้นรำกับเฉดสีเหลืองและสีทองเชิญชวนสายตาของผู้ชมให้จำเป็นต้องให้ความสนใจ

พาเลตสีส่วนใหญ่เป็นโทนเย็น โดยมีเฉดสีฟ้าและลาเวนเดอร์อ่อนนุ่ม แต่ก็มีการสร้างความงามได้อย่างยอดเยี่ยมด้วยสีกอบลอสในระดับอุ่นที่ปรากฏขึ้นระหว่างก้อนเมฆ ตัวเลือกการใช้สีนี้เสริมสร้างน้ำหนักทางอารมณ์ของผลงาน เพิ่มความรู้สึกถึงความให้น่าเกินและความงามที่สิ้นสุด อีกทั้งยังสร้างขึ้นในช่วงต้นยุค 1900 ในขณะนั้นลอนดอนกำลังจะเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงนี้ ภาพนี้เป็นทั้งการให้ความสำคัญทางประวัติศาสตร์กับสถานที่และความอยากของศิลปินที่ต้องการอยู่ใกล้ชิดกับอารมณ์ห้วงฟ้า มักไม่ควรประเมินค่าความสำคัญของโมเนต์ในโลกศิลปะ; เขาไม่เพียงแต่ถ่ายทอดภาพถ่ายของฉาก แต่ยังแต่งมันด้วยคลื่นอารมณ์ที่ยังคงดังก้องต่อไป