ภาพวาดแสดงให้เห็นฉากที่เงียบสงบตามแม่น้ำเซนใกล้กับบุจิวาล ซึ่งธรรมชาติกับการกระทำของมนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน ลมเบา ๆ ดูเหมือนจะทำให้ผิวน้ำที่สงบอยู่เกิดคลื่นเล็กน้อย สะท้อนเฉดสีอ่อนโยนของท้องฟ้า—สีน้ำเงินอ่อนและสีพาสเทลอันละเอียดอ่อนที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว ต้นไม้รอบ ๆ ซึ่งประดับด้วยใบไม้สีทองและสีแอมเบอร์ของฤดูใบไม้ร่วง ทำให้เกิดความแตกต่างที่อบอุ่นกับน้ำที่เย็นเยือก แสงดูเหมือนจะโอบกอดทุกองค์ประกอบสร้างเสน่ห์ที่เงียบสงบและคล้ายฝันให้กับภาพทิวทัศน์ โดยแสงแดดที่อ่อนโยนค่อย ๆ ลับขอบฟ้าก็นำสายตาของผู้ชมไปตามเนินแม่น้ำ

ในมุมมองด้านหน้ามีรูปแบบของบุคคลหนึ่งนั่งอยู่ใกล้ชายฝั่ง อาจจะอยู่ในความคิดหรือเพียงแค่เพลิดเพลินกับบรรยากาศที่เงียบสงบ บ้านในระยะไกลที่ถูกล้อมรอบด้วยพุ่มไม้หนาแน่น ที่บ่งบอกถึงวิถีชีวิตของหมู่บ้านที่สวยงาม ถือเป็นหัวใจของขบวนการอิมเพรสชั่นนิสต์ - มุ่งเน้นที่ความงามของช่วงเวลาทั่วไป คุณลักษณะของการวาดภาพของโมเนต์นั้นเต็มไปด้วยความประทับใจและแรงดึงดูด ส่งให้เราได้รับรู้ถึงความเย็นสบายของอากาศ ได้ยินเสียงน้ำเบา ๆ และสัมผัสตัวตนของธรรมชาติที่แข็งแกร่ง ผลงานชิ้นนี้เป็นตัวแทนของส่วนสำคัญในเส้นทางศิลปะของโมเนต์ แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของเขากับทิวทัศน์ในบ้านเกิดและทำให้เห็นถึงความหลงใหลในแสงและสีสัน